{"product_id":"milejshaj-sercu-krainy-nya-znojdzes","title":"Мілейшай сэрцу краіны ня знойдзеш. Зборнік патрыятычных песень для хору","description":"\u003cp data-start=\"10\" data-end=\"628\"\u003e«Мілейшай сэрцу краіны ня знойдзеш» — гэта ўнікальны зборнік беларускіх патрыятычных песень для хору, вынік шматгадовай працы даследчыкаў, музыкаў і захавальнікаў культурнай спадчыны. У кнізе сабраныя адноўленыя мелодыі, рэдкія нотныя запісы і песні, якія доўгі час існавалі толькі ў памяці і вуснай традыцыі. Гэта не проста спеўнік, а жывы мост паміж пакаленнямі, сведчанне таго, што беларуская песня захоўвае памяць, боль і надзею нават у выгнанні.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"10\" data-end=\"628\"\u003e***\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"10\" data-end=\"628\"\u003eМожна сказаць, што гэты зборнік — вынік 100-гадовай працы беларусаў. У 2022 годзе я звярнула ўвагу на вельмі цікавы спеўнік, які склаў Кастусь Верабей, а ў лютым 2025 году мне яго даслалі, і мне загарэлася зрабіць яго з нотамі. Некаторыя песні раней ужо спявалі хор „Унія“, яны друкаваліся ў зборніку „Годныя песні“, а некаторыя даўно занесці і аранжаваць для хору нанава. „Як шырока і далёка“, „Нёман“, „Я люблю густы шумы“, „Партызанскі марш“ я запісала з голасу Алы Орсы-Рамана, бо нотату нідзе не было. Падчас запісу песень мы з Алай размаўлялі пра жыццё беларусаў у эміграцыі, як яны трымаліся свайго беларускага:\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"630\" data-end=\"1124\"\u003e„Пасля вайны ў беларускім лагеры ў горадзе Рэгенсбургу была створана акрэдытаваная гімназія для дзяўчэй [яе ствараў бацька Алы разам з многімі беларусамі]. Галоўным акцэнтам за ўсё мусіў быць Мікола Куліковіч, ён жа кіраваў хорам гімназіі. Рэгенсбург меў у лагеры свой асобны хор. Тады мы ўсе хадзілі і ў адзін, і ў другі хор. Я лепей хацела хадзіць на балет і народныя танцы да Вілаўкі Ляўчук. Але ў хоры ўсё мае сябры былі, таму мы ўсе разам туды хадзілі, часам звонку фальшывілі дзеля жарту.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"1126\" data-end=\"1555\"\u003eРэгенсбург быў невялікі, кіраваў хорам спакойна, часам нешта расказваў, калі практыкаваліся, узняў скрыпку, каб паказаць тон, паўторна выйшаў. Пераважна спявалі беларускія народныя песні, і заўсёды а капэла. Куліковіч жа ўвесь час сядзеў за піяніна, калі нехта нешта зробіць, ён папраўляў, граючы на піяніна, даваў слухаць, дзе мы памылікі зрабілі. Спявалі песні нацыянальна моладзі, адраджэння, усё з аккомпаніментам Куліковіча.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"1557\" data-end=\"1786\"\u003eКожны тыдзень быў выступ у лагеры, нас прыходзілі слухаць украінцы, немцы, іншыя нацыянальнасці. Часам мы ездзілі з выступамі па іншых лагерах. Такім было патрыятычнае выхаванне ад Куліковіча і Рэгенсбурга на ўсё далейшае жыццё“.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"1788\" data-end=\"1970\"\u003eПраз гэтыя аповеды я нібы сама пераносілася ў той час і была побач з тымі выбітнымі беларусамі. Праз гэта прыходзіла яшчэ большая разуменне каштоўнасці таго матэрыялу, з якім працую.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"1972\" data-end=\"2492\"\u003eАўтарства песні „Гэй, наперад“ было невядомае. Сяржук Сокалаў-Воюш высветліў: „Музыку на верш „Гэй, наперад“ пісалі: Антон Грыневіч, Аляксей Тураноў і Мікола Чуркін. Нотату не знаходжу... Трэба пашукаць далей у заходнебеларускіх выданнях, бо там яна спявалася досыць актыўна“. Пасля гэтых нот удама знайшліся ў „Беларускім календары“ 1923 году, які даслала Яніна Грыневіч. Што дзіўна — песня, якую ўсе любілі і спявалі амаль як народную, праз 100 гадоў была забытая цалкам і, каб не ноты, аднаўленне яе было б немагчыма.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"2494\" data-end=\"3174\"\u003eЗборнікі Міколы Куліковіча „Патрыятычныя беларускія спевы для хору“ і Вячаслава Саляха-Качанскага „Зборнік беларускага жаўнера“, а таксама ноты, якія мне пакінуў у апошняй нашай сустрэчы Кірыла Насаў, былі са мной у Стамбуле, было жаданне і далей іх агучваць (пачалі гэтак рабіць яшчэ ў Беларусі ў 2020 годзе) разам з сынам Адамам (ён спяваў тэнар і бас, і сапрана і альта). Досвед, набыты за 12 гадоў маёй працы ў Дзяржаўным камерным хоры Рэспублікі Беларусь, прыдаўся для такіх запісаў. Калі распачалі працу над гэтым зборнікам, я пачала спяваць таксама за тэнар і баса, бо, аранжуючы ці рэдагуючы песню, адразу ж можна было зрабіць запіс і праверыць, ці ўсё напісанае да месца.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"3176\" data-end=\"3511\"\u003eПесні, нотату якіх у мяне не засталося ад Кірыла Насаева, я аднаўляла па розных крыніцах і ўспамінах. Хор „Унія“ таксама з удзячнасцю дапамагаў: некаторыя мелодыі былі падхопленыя з запісаў, іншыя — з вусных перадач. Гэтая праца была сапраўдным вяртаннем у часе, у асяроддзе беларускіх харыстаў, што трымалі культуру і мову ў выгнанні.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"3513\" data-end=\"3739\"\u003eКалісьці Ларыса Геній казала, што ў вершах важна не толькі слова, але і дух, які стаіць за ім. Менавіта гэты дух я імкнулася захаваць у кожнай песні. Кожная мелодыя — гэта не толькі гукі, але і гісторыя, памяць, боль і надзея.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"3741\" data-end=\"3938\"\u003eКалі праца над запісам песняў была далёка завершаная, я адчувала вялікую ўдзячнасць тым, хто дапамог мне ў гэтай справе. Гэта і даследчыкі, і выканаўцы, і ўсе, хто беражліва захоўваў ноты і запісы.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"3940\" data-end=\"4214\"\u003eЗаповед Аллы Орсы-Рамана пра Кастуся Вераб’я: „Косцік добра спяваў, меў добры слых і голас. Ён заўсёды адчуваў, дзе трэба ўзняць, дзе знізіць. Ён не толькі спяваў, але і любіў, і разумеў музыку. Я памятаю, як ён працаваў з хорам: уважліва, спакойна, з павагай да кожнага“.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"4216\" data-end=\"4358\"\u003eУвесь гэты досвед — аснова зборніка. Я спадзяюся, што ён будзе жыць, што гэтыя песні зноў будуць гучаць у хорах і сем’ях, на сцэнах і ў дамах.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"4360\" data-end=\"4524\"\u003eПерачытваючы гэтую прадмову, я захоўваю радасць ад зробленай працы. Гэта не проста кніга — гэта мост паміж пакаленнямі, сведчанне таго, што беларуская песня жыве.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"4526\" data-end=\"4575\" data-is-last-node=\"\" data-is-only-node=\"\"\u003eСяржук Сокалаў-Воюш\u003cbr data-start=\"4545\" data-end=\"4548\"\u003eЯніна Грыневіч, Музыкавадна\u003c\/p\u003e","brand":"Самвыдат","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53804533481812,"sku":null,"price":49.0,"currency_code":"PLN","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0926\/5849\/9924\/files\/581640755_25155364247469582_8715562801947457572_n.png?v=1771960514","url":"https:\/\/kirma.sh\/products\/milejshaj-sercu-krainy-nya-znojdzes","provider":"Kirma.sh","version":"1.0","type":"link"}