Перайсці да інфармацыі аб прадукце
1 з 1

Stowarzyszenie Muzeum Małej Ojczyzny w Studziwodach

Подых тэмры. Часть 1. Стэжкамі пэрэжытого

Подых тэмры. Часть 1. Стэжкамі пэрэжытого

Мастацкая літаратура | Проза | Раманы

Аўтар: Віктор Стахвюк

Звычайная цана 45,00 zł
Звычайная цана Адпускная цана 45,00 zł
Зніжкі Распродана
Падаткі ўключаныя.

У наяўнасці: 1

Мова: падляшкая

Старонак: 400

Год выдання: 2021

Месца выдання: Трысьтянка-Студзіводы

Вокладка: цвёрдая

Фармат: 15х21,5 см

ISBN: 978-83-961890-1-1

«Подых тэмры. Стэжкамі пэрэжытого» Віктора Стахвюка — 400-старонкавая аўтабіяграфічная аповесць, напісаная на падляшскай руськай мове. Аўтар вяртаецца да ўласнага жыццёвага досведу — дзяцінства і маладосці на Падляшшы, вучобы, працы і творчага жыцця па-за малой радзімай. Асаблівая каштоўнасць выдання — яго мова: жывая гаворка беларускага Падляшша, на якой Стахвюк ператварае асабістыя ўспаміны ў літаратурную гісторыю пра чалавека, час і родны край.
400-сторуонкова повесть ВІКТОРА СТАХВЮКА "Подых тэмры. Стэжкамі пэрэжытого", напісана в пудляшскуй, руськуй мові.

Powieść odwołuje się do wieloaspektowych doświadczeń życiowych autora z okresu dzieciństwa, młodości oraz twórczej aktywności poza małą ojczyzną. 

Jego pasją jest wyczynowe nurkowanie oraz malarstwo. Jednak największym walorem książki jest język. Język podlasko-ruski, jedyny język słowiański posiadający dyftongi.


WIKTOR STACHWIUK urodził się w Trystiance (Trześciance) na Podlaszu w rodzinie Władimira i Anny, znanej śpiewaczki ludowej. Ukończył liceum białoruskie w Bielsku Podlaskim, teleautomatykę w Białymstoku oraz Wydział Filologii Białoruskiej UW. W latach 1973-1988 wykładał w LO im. Sienkiewicza oraz WSP w Częstochowie.
Po powrocie na Podlasze włączył się aktywnie w białoruskie życie społeczno-oświatowe i kulturalne. Jego pasją jest wyczynowe nurkowanie oraz malarstwo. Literacko debiutował w „Niwie” w 1962 roku. Opublikował tom wierszy „Багровы цень” (2002) oraz książki prozy „Siva zozula” (2006) i „Пакуль змеркне дзень” (2014).
Powieść wspomnieniowa „Подых тэмры. Стэжкамі пэрэжытого” (Tchnienie ciemności. Ścieżkami doznań) liczy 400 stronic i jest napisana w podlaskim języku ruskim. Dzieło odwołuje się do wieloaspektowych doświadczeń życiowych autora z okresu dzieciństwa, młodości oraz twórczej aktywności poza małą ojczyzną.

ФРАГМЭНТ ПОЧАТКУ ПОВЕСТІ „ПОДЫХ ТЭМРЫ. СТЭЖКАМІ ПЭРЭЖЫТОГО”.

Нэсподіэвано, в сэрэдіні лютого потэпліэло. Дмухнув пувднёвы віэтёр, замітаючы тэплымі косамі совнэчных волуос і мороз, oд нэпродбачлівого нашэсьтя, злуосно ошчэтінівсе над раном і зьнік, ростворывшысе в розовуй мгліэ поранка. Осіротіэлы сьніжынкі іскрылісе час якісь на гульцях дэрэвін, врэшті набрыялі каплямі сьлюз і посыпалісь на мякнувшы сьніэг, які спочатку потэмніэв і покрывсе мокрою пэлюонкою, а вжэ коло полудня, заструміэнівсе ручаямі вздовж доруог.
В пэдінсьтітуті, якpаз тогды, скуончылісь эгзаміны і почавсе новы сэмэстр. Студэнты, якім удалосе просовгнутісе даліэй бэз поправкі, появлялісе на занятках в совнэчнум настроёві, а паненкі в кусых юбках і лёгкіх выдэкольтованых кофточках, коб прылівом фэромонув пудрасоваті сэбэ в очах выкладчыкув. Вроджана дівоча кокетлівосьть, пуозіркі насычаны обітніцёю осолоды, пронікалі в артэрыі тіэл навэть тых выкладчыкув, што давнэнько пэрэступілі поруог, за якім молодосьть шчэ тліэе гаснувшымі вспомінамі.
За то, молодые выкладчыкі посьлі брытья, пырскалі на сэбэ заманчывы колёньські запахі, коб заполоніті настрояны на іх нуоздра дівочых хорошух в капкан пульсуючоі мужчынськосьті. Доцэнтура з профэсурою мэнч горбіласе і часьтіэй шчыэрыла зубы, одказваючы на „dzień dobry” гожэнькіх студэнток.
В учэльні на днёвых напрамках студьёвало буольш за двіэ тысячы дівчат і нэ мэнч тысячы на вэчэрніх і заочных. Хлопцюв было всёго по два-тры в групі. Такого скопішча хорошух дарэмно шукаті на гуліцях навэть мэгаполісув, бо воны там звычайно роспыляны в тысячах устануов, продпрыемствув, шкуол, маркэтув і кромi этого, в мнуостві всякіх міэсьть, дэ можна „забіті” час, або прогулятісе. А тут на пэрэпынках, воны тлумно мітусятсе в простoры альмаматэр, а ты плывэш поміж іх і як бы нэ старавсе, які б нэ надіэв на сэбэ нэпробіваемы бронежылет, то і так воны пронікнут внутр і застрагнут там мнуогоформнымі образамі, готовымі ожыті нэсподіэвано, колі этэго ніяк нэ ждэш. Якая ж то сілішчэ, жоноча красотіэнь! І так, просыналісе, струілісе і гасьлі нэбачно для внутраного ока дніэ насычаны дівочым хороством і заняткамі зо студэнтамі в рамках лекторату руськоі мовы в учэльні. До того трэнінгі на басэні для водолазув. Посьлі пудводноі выправы до Грэціі, до клюбу хотіэло запісатісе мнуого хлопцюв і дівчат. Было в куом выбіраті і прышлосе завысіті крытэрыі прыёму.
Сіміэйнэ жыте тлілосе стабільным фоном штодённоі бытовухі…
Глядзець поўную інфармацыю