Заходзь, душа, пагрэцца

Гэтая кніга пахне вясковай хаткай, яблыневымі садамі, разамлелымі на сонцы, і сенцам, складзеным у стажкі. Гэта светлы гумар, цеплыня і надзея, якой не хапае нашай душы ў няўмольным віры жыцця.
Калі за сценкаю дзьмуць сіверныя вятры, няхай гэтая кніга стане натопленай грубкай, да якой вы прытуліцеся плячыма.
Маленькая аповесць «Лясун» — ода парастку няпростага кахання з адкрытым фіналам. Бо жыццё шырэйшае за рамкі аркуша.