Skip to product information
1 of 1

Stowarzyszenie Muzeum Małej Ojczyzny w Studziwodach

The Breath of Darkness. Part 1. With the Threads of the Past

The Breath of Darkness. Part 1. With the Threads of the Past

Fiction | Prose | Novels

Аўтар: Viktor Stakhvyuk

Regular price 45,00 zł
Regular price Sale price 45,00 zł
Sale Sold out
Taxes included.

Low stock: 1 left

Quantity (1 in cart)

Мова: Podlasie

Старонак: 400

Год выдання: 2021

Месца выдання: Trestyanka-Studzivody

Вокладка: hard

Фармат: 15x21.5 cm

ISBN: 978-83-961890-1-1

“Tchnienie ciemności. Ścieżkami przeżytego” Wiktora Stachwiuka — to 400-stronicowa powieść autobiograficzna napisana w podlaskiej gwarze ruskiej. Autor powraca do własnych doświadczeń życiowych — dzieciństwa i młodości na Podlasiu, nauki, pracy oraz życia twórczego poza małą ojczyzną. Szczególną wartość wydania stanowi jego język: żywa gwara białoruskiego Podlasia, w której Stachwiuk przekształca osobiste wspomnienia w literacką historię o człowieku, czasie i rodzinnym kraju.
400-stronicowa powieść WIKTORA STACHWIUKA „Tchnienie ciemności. Ścieżkami przeżytego”, napisana w podlaskiej gwarze ruskiej.

Powieść odwołuje się do wieloaspektowych doświadczeń życiowych autora z okresu dzieciństwa, młodości oraz twórczej aktywności poza małą ojczyzną. 

Jego pasją jest nurkowanie sportowe oraz malarstwo. Jednak największym walorem książki jest język. Język podlasko-ruski, jedyny język słowiański posiadający dyftongi.


WIKTOR STACHWIUK urodził się w Trystiance (Trześciance) na Podlasiu w rodzinie Władimira i Anny, znanej śpiewaczki ludowej. Ukończył liceum białoruskie w Bielsku Podlaskim, teleautomatykę w Białymstoku oraz Wydział Filologii Białoruskiej UW. W latach 1973-1988 wykładał w LO im. Sienkiewicza oraz WSP w Częstochowie.
Po powrocie na Podlasie aktywnie zaangażował się w białoruskie życie społeczno-oświatowe i kulturalne. Jego pasją jest nurkowanie sportowe oraz malarstwo. Literacko zadebiutował w „Niwie” w 1962 roku. Opublikował tom wierszy „Багровы цень” (2002) oraz książki prozy „Siva zozula” (2006) i „Пакуль змеркне дзень” (2014).
Powieść wspomnieniowa „Tchnienie ciemności. Ścieżkami przeżytego” liczy 400 stron i jest napisana w podlaskiej gwarze ruskiej. Dzieło odwołuje się do wieloaspektowych doświadczeń życiowych autora z okresu dzieciństwa, młodości oraz twórczej aktywności poza małą ojczyzną.

FRAGMENT POCZĄTKU POWIEŚCI „TCHNIEŃCIE CIEMNOŚCI. ŚCIEŻKAMI PRZEŻYTEGO”.

Niespodziewanie, w połowie lutego, zrobiło się cieplej. Wiatr południowy dmuchnął, zasypując ciepłymi kłosami słońca śnieg, który od nieprzebranego zeszłego roku złośliwie oszczętnieścił się nad ranem i znikł, rozpuszczając się w różowej porannej mgle. Samotne płatki śniegu iskrzyły się, jakby bawiły się na gałęziach drzew, aż wreszcie nabierały kropli i sypały się na mięknący śnieg, który najpierw pociemniał i pokrył się mokrą pierzynką, a już około południa zaczął spływać strumieniami wzdłuż drogi.
W uniwersytecie, akurat wtedy, zakończono egzaminy i zaczął się nowy semestr. Studenci, którym udało się zaliczyć dalej bez poprawki, pojawiali się na zajęciach w słońecznym nastroju, a panie w krótkich spódnicach i lekkich dekoltowych bluzkach, jakby z przypływem feromonów pudrowały się w oczach wykładowców. Wrodzona kobieca figlarność, spojrzenia nasycone obietnicą słodyczy, przenikały do tętnic ciała nawet tych wykładowców, którzy dawno przekroczyli próg, za którym młodość jeszcze tliła się zgasłymi wspomnieniami.
Za to młodzi wykładowcy po goleniu psikały na siebie kuszące zapachy kolonialne, by zalać zmysły dziewcząt, nastawionych na ich łaskawą uwagę, pulsującą męską energią. Dziekanat z profesorem mniej się garbiło i częściej zgrzytało zębami, odmawiając „dzień dobry” uroczym studentkom.
W uczelni na kierunkach dziennych studiowało ponad dwie tysiące dziewcząt i nie mniej niż tysiąc na wieczorowych i zaocznych. Chłopaków było zaledwie po dwa-trzy w grupie. Takiego stada uroczych dziewcząt próżno szukać na zabawach nawet w metropoliach, bo tam zazwyczaj rozproszone są w tysiącach mieszkań, zakładów, szkół, marketów, a oprócz tego w mnóstwie różnych miast, gdzie można „zabić” czas albo się przechadzać. A tutaj na korytarzach one tłumnie przemykają przez przestronne aula, a ty płyniesz między nimi i jakbyś nie starał się, jakbyś nie założył na siebie nieprzebijalnego pancerza, to i tak przenikną do środka i utkną tam wielokolorowymi obrazami, gotowymi ożyć niespodziewanie, gdy tego najmniej się spodziewasz. Jakaż to siła, kobieca piękność! I tak budziły się, płynęły i gasły niewidoczne dla wewnętrznego oka dni, nasycone kobiecym urokiem i zajęciami ze studentami w ramach lektoratu języka ruskiego w uczelni. Do tego treningi w basenie dla nurków. Po podwodnej wyprawie do Grecji do klubu chciało zapisać się wielu chłopców i dziewcząt. Było w czym wybierać i przyszło podnieść kryteria przyjęcia.
Rodzinne życie tliło się stabilnym tłem codziennej rutyny…
View full details