Радзіва «Прудок»

Часам, каб зразумець, хто ты ёсць, трэба з’ехаць як мага далей ад таго, кім ты быў.
«Радзіва Прудок» — гэта гісторыя ўцёкаў не ад свету, а да самога сябе: у дзедаву хату, у памяць, у мову, у маўчанне і бабуліны аповеды. Гэта тэкст пра ўнутраную рэканструкцыю, якая бывае значна цяжэйшая за рамонт старога дому.

***
Журналіст, дворнік, дармаед, гаспадар, пісьменнік. Аўтар гэтай кнігі – чалавек, які шукае сваё месца ў гэтым свеце. Такім месцам магла б стаць утульная рэдакцыя сталічнага часопіса або модны хіпстарскі каворкінг. Але стала дзедава хата на Палессі, на ўскрайку Беларусі, на перакрыжаванні сусветаў. Гэта кніга не пра тое, як аднавіць напаўразбураны дом, саджаць агарод, даіць казу, жыць у вёсцы і не спіцца. Гэта кніга пра тое, як аднавіць напаўразбуранага сябе. Можа быць, яна пра тое, як вярнуцца да каранёў, да роднай моўнай і культурнай стыхіі і пра тое, як важна не згубіць бабуліны аповеды. А можа, пра тое, як стаць сваім для самога сябе.